De Aziatische cheeta kwam ooit voor in een groot gebied, van het Arabische schiereiland tot India, maar komt tegenwoordig alleen nog maar voor in Iran. Onderzoekers stellen dat er minder dan 30 van deze Aziatische cheeta’s over zijn. Natuurbeschermers in Iran stellen alles in het werk om het dier tegen uitsterving te behoeden. Een lastige opgave want zoals zoveel natuurprojecten, zijn zij vooral aangewezen op financiële ondersteuning van buitenaf. En dat is praktisch onmogelijk geworden door de sancties die zijn opgelegd aan Iran. Ook SPOTS moest hierdoor noodgedwongen haar ondersteuning aan initiatieven ter bescherming van de cheeta in Iran, stopzetten.
Toch zijn er hoopvolle berichten die af en toe naar buiten komen. Waarbij duidelijk wordt dat door de onvermoeibare inzet van een handjevol natuurbeschermers terplekke, het tij kan keren. En de natuur, soms against all odds, weerbaar blijkt. Zo werden in Miandasht Wildlife Refuge door een Iraanse natuurorganisatie, natuurlijke dammen aangelegd. Het was één van de laatste zaken die wij als SPOTS konden ondersteunen. Miandasht is van oudsher één van de weinige gebieden waar nog cheeta’s leven in Iran. Maar door gebrek aan water, en dus gebrek aan prooidieren, bleef de cheeta weg. Door de aangelegde dammen bleek wildlife zich te herstellen. En vond de cheeta haar weg weer terug. Enkele maanden geleden werd een cheeta moeder (Helia genoemd) met meerdere welpen in dit gebied vastgelegd op camera. Het gaf natuurbeschermers en rangers, hoop.
De vraag is echter of de oorlog die nu woedt, niet de laatste druppel gaat zijn voor dit al met uitsterven bedreigde dier. Op dit moment is het niet mogelijk voor natuurbeschermers om iets te kunnen doen; alle werkzaamheden liggen zo goed als stil. Als er een wapenstilstand wordt bereikt, zal de Regering van Iran vooral bezig zijn met de wederopbouw van het land. Natuurbescherming is dan zeer waarschijnlijk de laatste prioriteit. En door de opgelegde sancties kan geld van buiten, Iran niet in.
Aldus diverse mensen aan het woord in een recent gepubliceerd artikel;
“Hunting may rise due to economic hardship, and reduced enforcement in protected areas makes the situation worse. This directly impacts the cheetah, as prey availability is essential for its survival”.
“When this war is over–if it is ever over–the government of Iran [will have] to spend all the money it has on rebuilding the country, including infrastructure that has been damaged or obliterated during the war. Before the war, cheetah conservation received limited funding from the government. But after the war, I doubt that the government has any money left for the conservation of the cheetah”.
De cheeta in Iran zal het zeer waarschijnlijk in haar eentje moeten zien te overleven. De vraag is, gaat ze daarin slagen.
Foto: cheeta Helia. Zij was de eerste cheeta die, na jarenlange afwezigheid, weer gezien werd in Miandasht Wildlife Refuge, Iran. Sinds die tijd is ze vaker gesignaleerd in dit gebied met haar welpen. Ze leidt ze zeer waarschijnlijk Miandasht binnen vanaf Turan Reserve; een afstand van meer dan 130 kilometer waarbij diverse autowegen overstoken moeten worden.
