Cheeta Helia en welpen wederom gezien in Iran

Buiten Afrika leeft de cheeta alleen nog in Iran*. Het gaat hier om een aparte subsoort (Aziatische cheeta, Acinonyx jubatus venaticus) waarvan er naar schatting nog maar zo’n 30 zijn. Dat maakt Iran een belangrijk land voor het voortbestaan van deze soort.

In Iran wordt de cheeta eigenlijk alleen nog maar gezien in Turan NP en in Miandasht Wildlife Refuge. Het vermoeden is dat cheeta’s tussen beide gebieden trekken. Echter in Miandasht waren cheeta’s vele jaren afwezig, tot er in 2024 eindelijk weer een cheeta in dit gebied werd gesignaleerd. Morteza Pourmirzai en Atie Taktehrani (toen actief voor Iranian Cheetah Society, nu voor Sarvin Wildlife Conservation) konden het vrouwtje identificeren als Helia. In december vorig jaar werd Helia wederom gezien in Miandasht; dat was op zich al super mooi nieuws maar wat het nog spectaculairder maakte is dat ze welpen bleek te hebben. De dieren waren alleen van verre afstand te zien en het filmmateriaal was dus niet heel duidelijk.

En recent ontvingen we nieuwe beelden van Helia met haar welpen die al flink op weg zijn naar volwassenheid. De cheeta’s waren ook nog eens dichterbij waardoor betere beelden gemaakt konden worden. En die zijn indrukwekkend; wat zijn ze mooi en wat een bikkel is deze Helia! Het filmpje is onderaan deze pagina te zien.

Van Miandasht naar Turan en vv

Helia blijkt haar weg naar Miandasht echt gevonden te hebben. Ze lijkt met regelmaat tussen Miandasht en Turan te trekken en het ziet er naar uit dat ze nu weer op weg is van Miandasht naar Turan. Dat is niet zonder gevaar; ze moet hiervoor diverse drukke autowegen oversteken. In het verleden zijn er al meerdere cheeta’s, waaronder welpen, op deze wegen doodgereden. We hopen dus dat ze het gaan redden.

Het belang van water

Waar we als SPOTS ook blij mee zijn, is dat het erop lijkt dat ons initiatief, het bouwen van natuurlijke dammen in Miandasht, geholpen heeft. In 2019 was Simone namens SPOTS op werkbezoek in Iran, bij Iranian Cheetah Society (ICS). Toentertijd werd ICS geleid door Morteza Pourmirzai die zich samen met Atie Taktehrani altijd onvermoeibaar heeft ingezet voor de cheeta in zijn land. Tijdens dit bezoek aan Miandasht gaf een parkranger aan dat hij het idee had dat cheeta’s mede wegbleven omdat prooidieren schaars waren. Er was namelijk nauwelijks water. Hij vertelde dat hij naast parkranger ook boer was. En dat hij op zijn grond natuurlijke dammen had gemaakt. Waarin water werd opgevangen wat tot veel verbeteringen leidde. Hij vroeg of SPOTS hiervoor geen sponsoring kon vrijmaken; zodat ook in Miandasht dammen gemaakt konden worden. We besloten de gok te wagen.

Door de jaren heen hebben we gezien hoe dit is uitgegroeid tot iets heel bijzonders. We ontvingen met regelmaat filmpjes die toonden hoeveel vogels maar ook gazellen zich weer lieten zien. Het wachten was nog op de cheeta. En het lijkt er nu dus op dat dit dier zich weer definitief gesetteld heeft in Miandasht.

Recent gaf Morteza een presentatie over deze natuurlijke dammen en het werk van Sarvin op het Conservation Asia Congress (CAC) Nepal 2026

* in India worden op dit moment cheeta’s uit Afrika geherintroduceerd. Maar dit zijn dus geen Aziatische cheeta’s

https://www.instagram.com/ppas_of_iran?igsh=MTV0ZGdpb251cDNjeg%3D%3D