Wat een mooi nieuws uit Iran! Daar is wederom een cheeta moeder met welpen gesignaleerd. Het gaat om een vrouwtje, Telma genoemd, die met haar vier welpen werd vastgelegd in Turan NP. Experts schatten de leeftijd van de welpen op zo’n drie tot vier maanden. De populatie Aziatische (Iraanse) cheeta’s wordt met uitsterven bedreigd. Iran is het enige land waar met zekerheid cheeta’s van deze ondersoort (Acinonyx jubatus venaticus) leven. Het is hoopvol te zien dat er wederom welpen zijn gesignaleerd. Volgens een telling van enkele jaren geleden waren er minder dan 30 Aziatische cheeta’s. Met deze welpen is dat aantal, aldus Iraanse gegevens, nu gestegen naar 31.
Welpen van cheeta Helia maken eerste stappen naar zelfstandigheid
Enkele maanden geleden was het al groot nieuws dat een cheeta, bekend als Helia, vijf welpen had. Zij werd op foto en film vastgelegd in Miandasht. Inmiddels zijn deze welpen op een leeftijd dat ze zich van hun moeder losmaken. Twee welpen, mannetjes, zijn gesignaleerd in Miandasht. Waar ze nu voor zichzelf moeten zien te zorgen.
De cheeta in Iran beweegt zich voornamelijk tussen Turan NP en Miandasht. In dit laatste gebied waren al jarenlang geen cheeta’s meer gesignaleerd. Dat veranderde met de bouw van natuurlijke dammen, dit werd gesponsord door SPOTS. Hierdoor kwamen antilopen weer terug in dit gebied. Enige tijd later gevolgd door de cheeta. Vooral Helia blijkt tussen Turan en Miandasht te trekken; een afstand van ruim 130 kilometer. Deze tocht is er een vol gevaren. Ze moet daarvoor autowegen oversteken en helaas zijn er in het verleden al diverse cheeta’s, waaronder ook welpen, door aanrijdingen om het leven gekomen. Elke dood door aanrijding op zo’n kleine populatie is een aanslag voor de soort om te kunnen overleven.
Steun vanuit Nederland
Als stichting die zich inzet voor de cheeta, gaat de cheeta in Iran ons natuurlijk vooral aan het hart. Want juist hier heeft het dier hulp nodig. Het is helaas geen sinecure om initiatieven hiertoe in Iran te ondersteunen. Op dit moment is dat helemaal niet meer mogelijk – het land heeft te maken met een economische boycot waardoor het o.a. onmogelijk is als stichting om geld over te maken. Maar we zijn er enorm trots op dat we in het verleden wel initiatieven hebben kunnen ondersteunen. Zo werd het door onze sponsoring mogelijk om cameratraps aan te schaffen; hierdoor werd inzichtelijk gemaakt dat er nog maar zo’n 30 cheeta’s in Iran leefden. En door onze steun konden natuurlijke dammen worden gebouwd, waardoor de cheeta haar rentree maakte in Miandasht Wildlife Refuge.
Ook IUCN Nederland hielp de cheeta in Turan NP. In dit gebied mochten jaarlijks bijna 80.000 stuks vee grazen, verdeeld over ruim 120 kuddes met 300 honden. Door de droogte van de afgelopen jaren bezetten de kuddes echter de meest geschikte weilanden en graasden ze meer dan het gebied aankon. Als gevolg hiervan trokken de prooidieren van de cheeta, zoals de gazelle en de impala, hoger de bergen in, waar de winters riskanter zijn en de jacht voor de cheeta veel moeilijker is dan in open terrein.
De aanwezigheid van vee bracht nog een ander risico met zich mee: stropers doen zich voor als herders die op zoek zijn naar hun vee of naar geschikte weidegebieden voor hun dieren. De weideseizoenen zijn ook gevaarlijk vanwege het grote aantal herdershonden in het gebied. De afgelopen jaren zijn verschillende Aziatische cheeta’s gevangen en gedood door honden en mensen. Met steun van het IUCN NL Land Acquisition Fund konden weidevergunningen van de herders opgekocht worden om het gebied te beschermen. Door de door SPOTS gefinancierde cameravallen in het gebied te plaatsen, werd de aanwezigheid van de Aziatische cheeta vastgesteld.
Via deze link is een filmpje van Telma met haar welpen te zien.
Foto: Telma met haar welpen in Turan NP
