Vandaag, 31 augustus, wordt in Iran ‘National Cheetah Day’ gevierd. Een dag waarbij bewustwording rondom de laatste cheeta’s in Iran centraal staat. En voorafgaand daarvan maakte het verantwoordelijke Ministerie in Iran (DoE – department of Environment) haar nieuwe plannen rondom de bescherming van cheeta’s in hun land, bekend.
Het verminderen van door de mens veroorzaakte bedreigingen en het versterken van de habitatbescherming zijn daarbij als topprioriteiten aangemerkt. De maatregelen die worden genomen om de bescherming van cheeta’s in hun natuurlijke leefomgeving te verbeteren, richten zich onder meer op het controleren van vrijlopend vee en kamelen (die vaak met de cheeta concurreren om water en de cheeta daarbij vaak verjagen), het monitoren van waterpoelen en het versterken van de controle in gebieden waar de cheeta leeft o.a. om stroperij tegen te gaan. Ook verkeersveiligheidsmaatregelen zijn een belangrijk onderdeel van de inspanningen om het aantal cheeta’s dat door auto aanrijdingen worden gedood, te verminderen. Andere maatregelen in het beschermingsprogramma zijn onder meer het versterken van de nationale database, het uitbreiden van het gebruik van cameravallen en het bevorderen van natuurbeschermingsinitiatieven in samenwerking met lokale gemeenschappen.
Lees het hele artikel hier.
Buiten Afrika leeft de cheeta alleen nog met zekerheid in Iran; de Aziatische (ook wel Iraanse) cheeta. Dit is een aparte sub soort. Echter, het dier is in Iran praktisch uitgestorven. Naar schatting leven er minder dan 30 cheeta’s in Iran, voornamelijk in Turan NP en Miandasht. Daarnaast zijn er nog enkele Aziatische cheeta’s in gevangenschap in Iran. Al jaren probeert het land om met hen een fokprogramma op te zetten maar dat is tot op heden niet succesvol gebleken.
Met zo weinig cheeta’s was de opwinding dan ook groot toen recent een cheeta vrouwtje, Helia genaamd, met welpen op film en foto werd vastgelegd. Helia blijkt tussen Turan NP en Miandasht te trekken, een afstand van ruim 130 kilometer, wat niet zonder gevaren is. Ze moet daarvoor autowegen oversteken en helaas zijn er in het verleden al diverse cheeta’s door aanrijdingen om het leven gekomen. Elke dood door aanrijding op zo’n kleine populatie is een aanslag voor de soort om te kunnen overleven.
Als SPOTS hebben wij projecten die zich inspannen voor de cheeta in Iran, jarenlang gesteund. Wij zorgden er o.a. voor dat er tientallen cameratraps aangekocht konden worden waarmee de aantallen cheeta’s in Iran inzichtelijk konden worden gemaakt. We sponsorden ook de aanleg van natuurlijke dammen in Miandasht omdat het vermoeden was dat de cheeta in dit gebied wegbleef o.a. doordat er te weinig water was. En inderdaad, na enkele jaren afwezigheid, lijkt de cheeta haar weg naar dit gebied weer gevonden te hebben.
Helaas is het door o.a. de economische sancties onmogelijk om projecten in Iran nog te ondersteunen. Dat gaat ons aan het hart want zeker de cheeta in Iran heeft hulp heel hard nodig.
Afbeelding: eerder dit jaar werd cheeta Helia nog op foto en film gezet met haar welpen. Helia is een van de weinige nog in het wild levende Iraanse (Aziatische) cheeta’s.
